What’s in a name?

Home/Geen categorie/What’s in a name?

Zelfvertrouwen- zelfwaardering- zelfrespect

Ja soms (b)lijkt het lastig om te zien dat kinderen ouder worden. Gewoon letterlijk ouder, weer een jaartje erbij.  Meestal  betekent dit dat ook gedrag verandert en ze andere dingen gaan doen.  Soms leuk, soms niet. Ontwikkeling gaat door, denken verandert, hormonen gieren door het lijf,  en schoenmaat 32 is 46 geworden. Herkenbaar?

Verleden  maand had ik ouders in mijn praktijk met hun zoon van 14 jaar.  Het is gebruikelijk  bij een eerste gesprek dat het kind meekomt. Ik wil een lijntje met het kind krijgen, want ouders roepen mij in om met hun zoon of dochter te werken.

“Jan, goed dat je er bent,” zeg ik. “Zeker vreemd om onder schooltijd naar mij te komen; je kent me niet eens.” Hè gelukkig, ik zie zijn schouders zakken en zijn gezicht iets meer ontspannen, het ijs lijkt een beetje te breken.

“Nou,  ga lekker zitten allemaal, en vertel eens Jan…….. wat brengt je bij me, waar zou ik je mee kunnen helpen?” Hij kijkt mij aan, stomverbaasd, of er nog nooit een vraag aan hem gesteld is. “Uh… ja ….kijhijk”,  zegt hij.  “Ik vind het  zwaar k……. op school en zij zegt (wijzend op moeder) dat ik niks mag, dus……”.  Hij kijkt me aan met een blik van – nou kan je hier wat mee of hoe zit het – . “Duidelijk Jan, school loopt niet lekker en je vindt dat je niet zoveel mag”. Waarop moeder inspringt met “ Ja, Jantje ……….” . We raken verder in gesprek en weer reageert moeder met  “Jantje”…… Uiteindelijk komt vader uit zijn schulp en zegt “Misschien is het beter om Jan te zeggen, hij is al 14.” Het gesprek gaat nog even door, ik krijg een duidelijk beeld en verzeker Jan dat ik hem kan helpen, op één voorwaarde. Hij kijkt mij vragend aan. “Ik wil je helpen Jan, maar ik kan je alleen maar helpen als jij dat zelf ook echt wilt”.
We spreken een paar consulten af en gaan aan de slag.

Soms zie je dat wij als ouders -ik ben zelf ook moeder en oma-  te dicht op ons kind zitten en niet werkelijk meegaan in hun ontwikkeling. Dat is jammer, want het gevaar is dat ontwikkeling stagneert en er scheefgroei optreedt. Faalangst, sociale angst, negatief zelfbeeld etc. liggen op de loer. En juist in deze tijd hebben onze kinderen Zelfvertrouwen, Zelfwaardering en Zelfrespect keihard nodig.

Als je een puber in huis hebt is het af en toe even slikken, tot tien tellen en gewoon je boerenverstand gebruiken.
En bedenk : Hoe zou jij aangesproken willen worden als je puber was?