Een stoere skater uit de middenbouw.

“Ik zit op een school van mees Kees.”

“Vertel.”

“Nou… de directrice loopt steeds rond om te kijken of de juf het goed doet. “

“O….”.

“Ze is gewoon net als mees Kees. Soms gaan we stiekem buitenspelen…..(stilte en mijmerend)…… Ik zorg dat ik ga blijven zitten, elk jaar weer, want ik wil bij juf Kees blijven!”.

Ik ben even sprakeloos. “Heb je het zo fijn?”. Een heftig knikken volgt.

Terwijl we fantaseren en tekenen over onze droomwereld slaat de realiteit toe.

“Ik heb nog wel een huiswerkboekje …..”.

“Waar?”.

“In mijn tas geloof ik.”

Skaters dromen maar even, dan vallen ze niet zo hard. Want dat zou toch ook een beetje jammer zijn.