Die eerste dag – Die eerste week

Home/Geen categorie/Die eerste dag – Die eerste week

Terug naar school

De Campus, Digros, Hema, Zeeman of toch maar De betere boekhandel? Ze hebben het allemaal: stiften,  rugzakken, schriften, agenda’s en alle gadgets die je nodig hebt om in ieder geval je eerste schooldagen goed en verantwoord door te komen.  Hoe belangrijk en hoe bepalend is dat?

De eerste dag – de eerste week: ik weet het nog als de dag van gisteren, ook al is het inmiddels meer dan een halve eeuw geleden. Mijn vader had een briefkaart van de voordeurmat gepakt en las: “ Marjanneke mag maandag 4 september op school komen. Ze komt in de eerste klas (groep 3) bij juffrouw De Jong en wordt om half negen verwacht.” Of dat er echt stond weet ik natuurlijk niet meer, maar dat mijn vader zo’n soortgelijk briefje aan mij voorlas heug ik mij als de dag van gisteren. We zaten aan de keukentafel, de kriebels en lachertjes schoten door mijn lijf. Nú zou het gaan gebeuren. Nú zou ik net zoals mijn twee grote zussen naar de “grote school” gaan. En nog belangrijker …. IK zou leren lezen. Het leven lachte mij toe tot de eerste schooldag werkelijkheid was. Bibbers in mijn maag,  ja, maar vooral nieuwsgierig naar wat er echt ging gebeuren, stapte ik het lokaal binnen en mocht ik een plekje zoeken – de klas zat al bijna helemaal vol –  en ik ging zitten op een plaatsje bij het raam een beetje achterin. De juf was aardig, de juf las voor . Al snel was de klas met de juf veilig voor mij. Ik was betoverd, ik was verwonderd. Ja zo was dat voor mij toen ik zes jaar was. En, als ik nu zo door de tijd heen mijmer, vraag ik mij af: Hoe gaat dat nu? Wat is er veranderd? Is er eigenlijk wel iets veranderd?

Rugtas op, lunchtrommeltje mee, auto’s staan bijna dubbel geparkeerd, inktpot is een laptop. Maar hier en daar, als je goed naar al die koppies  van iedereen kijkt, zie je spanning, getreuzel, reuze veel zin, schreeuwen, blij zijn vriendjes weer te zien, ouders trekkend aan hun kind, directeur op schoolplein kinderen en ouders begroeten….. En dat gevoel als kind:    *dat je het gaat maken  * dat je nieuwe vriendjes krijgt  * en óf je asjeblieft naast  een leuk kind mag zitten ….. ja dat lijkt toch wel erg veel op een tijdje geleden. Gelukkig maar! Ons wezen blijft voelen, piekeren, dromen en oplossingen bedenken.

Toen ik  zelf leerkracht was vond k het altijd heel prettig en belangrijk dat leerlingen zo makkelijk mogelijk  konden leren.  Ik merkte dat als ik het naar mijn zin had, dat oversloeg naar de kinderen. Misschien heb je iets aan de volgende tips :

  • zet iets neer waar jij als juf, meester, directeur energie van krijgt: bloemen, miniatuur van je boot, een foto van je geliefde, een mooie vakantieherinnering
  • lach met de kinderen. lachen geeft energie, lachen geeft lucht, ruimte en beweging
  • beweeg met de kinderen: stamp lekker op de grond, rek je lekker uit en “geeuw als een leeuw”
  • kijk elkaar aan en maak contact
  • zet de ramen  en de deur van je klas open

Ik wens iedereen een heel succesvol en plezierig schooljaar toe!

Of ik heb leren lezen?  Meer dan dat. Werelden hebben zich geopend en na de eerste week was ik goeie vriendjes met “ aap, noot, mies, zus én jet!”. Dank je wel juffrouw De Jong voor de veilige en stimulerende omgeving waarin ik me heb mogen ontwikkelen. De gadgets heb ik daar niet echt bij gemist 🙂